Regularne odrobaczanie jest kluczowym elementem profilaktyki, ponieważ psy narażone są na zakażenia pasożytami wewnętrznymi takimi jak nicienie, tasiemce itp. Część z nich stanowi zagrożenie również dla ludzi. Pasożyty często nie powodują wyraźnych objawów, dlatego profilaktyka powinna być regularna.
Schemat profilaktyki przeciwpasożytniczej u szczeniąt
Szczenięta mogą zarazić się jeszcze w życiu płodowym i wraz z mlekiem matki, dlatego wymagają intensywnego schematu:
-
2., 4., 6. i 8. tydzień życia,
-
następnie co 4 tygodnie do ukończenia 6. miesiąca życia
Mimo regularnego odrobaczania warto zastanowić się nad kontrolnym badaniem kału, ponieważ podstawowe protokoły profilaktyki nie zawsze są skuteczne w przypadku zakażenia np. Giardia lamblia czy Cystoisospora canis.
Schemat profilaktyki przeciwpasożytniczej u psów dorosłych
Dorosłe psy odrobacza się co 3 miesiące lub wyłącznie na podstawie badania kału (zalecane 1–2 razy w roku).
Częstsza profilaktyka jest wskazana u psów polujących, jedzących odchody, mających kontakt z kotami wychodzącymi lub przebywających w większych skupiskach zwierząt.
Schemat profilaktyki przeciwpasożytniczej u suk hodowlanych
Zalecenia obejmują odrobaczenie przed kryciem oraz schemat okołoporodowy dobrany indywidualnie (często w 40–45 dniu ciąży preparatem dopuszczonym w tym okresie).
Profilaktyka zmniejsza ryzyko przeniesienia pasożytów na miot.
Optymalny schemat odrobaczania zależy od wieku, stanu zdrowia i środowiska życia psa. Najskuteczniejszą strategią jest połączenie regularnych badań kału z profilaktyką dostosowaną przez lekarza weterynarii.